Kazania
Rzymskie Martyrologium
Śpiewaj z nami GODZINKI
Wspólnota modlitewna
TEKSTY SĄ DOSTĘPNE
TAKŻE PRZEZ:
bezpłatna prenumerata e-mailowa
kanał RSS
DLA WEBMASTERÓW:
dodaj rozmyślania na swojej stronie
"Z Bogiem" — rozmyślania — część 216

Różo duchowna, módl się za nami!
 
Jak róża uchodzi za królową kwiatów dla swej przecudnej woni i piękności budzącej zachwyt, tak Maryja jest królową ludzkości dla woni swoich cnót i pełni moralnego i duchowego piękna. Ta przedziwna róża cnót jest oczywiście pełna tajemnic, gdyż piękno Bogurodzicy przede wszystkim jest wewnętrzne i opiera się o tajemnicę jej niepokalanego poczęcia.
Jakże weseli się Kościół z tej róży cnót! Opiewa j ją jako "krzak róży z Jerycha" (Syr 24, 14) i jako "kwiat róży na wiosnę" (Syr 50, 8). W ten sposób Kościół pragnie wskazać na rzadką piękność jej życia pełnego cnót, a zarazem na jej symbolizowaną przez różę miłość Boga i ludzi. Do tego dołącza się także nawiązanie do miłej legendy, która powiada, że w grobie Maryi zamiast jej ciała znaleziono białe lilie i wonne róże.
A czyż Maryja nie budowała ustawicznie i nie rozweselała swego otoczenia, jak piękna róża? Jakże więc słusznie i jak wzruszająco pięknie brzmią słowa pieśni: "Lilio rozwiej rajskie wonie, różo liść twój roztocz złoty, Panno otwórz twoje dłonie, Matko okryj twe sieroty!"
Weźże więc sobie Maryję, tę różę cnót i to różane lekarstwo na drogę życia. Rozweselaj się jej delikatną wonią. Naśladuj piękno jej duszy, jej serdeczną czułą miłość Boga i bliźniego. Bądź jak Maryja dla swego otoczenia i swoich poddanych miłą różą, która wyzbyła się kolców samolubstwa, kierowania się humorem, zbytniej wrażliwości, surowości i raniącej miłość szorstkości i nieustępliwości.
Wtedy będziesz mógł śmiało śpiewać i mówić: "Lilio rozwiej rajskie wonie, Różo liść twój roztocz złoty, Panno otwórz twoje dłonie, Matko okryj twe sieroty!"

Rozmyślania pochodzą z książki "Z Bogiem" o. Atanazego Bierbauma OFM, wydanej w Krakowie w 1934 r. za aprobatą tamtejszej Kurii Książęco-Metropolitalnej.

« wcześniejsze