Rzymskie Martyrologium
¦piewaj z nami GODZINKI
Z Bogiem - rozmy¶lania dla ¶wieckich
Wspólnota modlitewna
Msze ¶w. w najbliższym czasie
lub
Nowo¶ci w Czytelni

Tajemnica odszczepieństwa i rozdziału w Królestwie Bożym na ziemi.

Zmierzch czy rozkwit Ko¶cioła?

Decus clericorum (Etyka towarzyska).

Nowo¶ci w Publicystyce

Brawarystyczne "Zawsze Wierni"

Ojcowie, Doktorzy i ¦więci o mieszanych tańcach

Proboszcz z Ars - niechciany ¦więty

Msza ¶więta jest to Przenaj¶więtsza Ofiara Nowego i wiecznego Przymierza Bożego z ludĽmi, w której Jezus Chrystus, raz jeden na wszystkie wieki życie swoje ofiarowawszy niegdy¶ na krzyżu za zbawienie ¶wiata, teraz niepojęcie utajony pod postaciami chleba i wina, zł±czony mistycznie z cał± społeczno¶ci± Ko¶cioła swego ¶więtego, ofiarę swoj± krzyżow± bezkrwawym sposobem ponawia przez posługę kapłana na uwielbienie Boga, za grzechy nasze i na uproszenie nam łask do zbawienia potrzebnych.

Witamy na stronie po¶więconej Mszy ¶więtej w tradycyjnym (klasycznym) rycie rzymskim. Jej liturgia wywodzi się z czasów apostolskich, za¶ od VI w. pozostaje w zasadzie niezmieniona. Na polecenie Soboru Trydenckiego (1545-1563) Papież ¶w. Pius V skodyfikował i ujednolicił istniej±cy obrz±dek — st±d nazwy "Msza trydencka", czy "ryt trydencki".

W 1570 r. Papież ¶w. Pius V bull± "Quo Primum" zezwolił po wsze czasy każdemu kapłanowi rzymskokatolickiemu na odprawianie Mszy w tradycyjnym rycie rzymskim (trydenckim), bez narażania się na jakiekolwiek kary ko¶cielne. Bulla ta obowi±zuje na zawsze i nigdy nie może być zniesiona, dlatego używamy okre¶lenia Msza ¶więta Wszechczasów. Prawo kapłanów do celebracji Mszy ¶w. w rycie klasycznym potwierdził Ojciec ¦więty Benedykt XVI w motu proprio "Summorum Pontificum".

Wola Ojca ¦więtego napotyka niestety na opór wynikaj±cy z niezrozumienia znaczenia tradycyjnej liturgii dla Ko¶cioła. Sekretarz Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Jego Ekscelencja abp Albert Malcolm Ranjith pisze na ten temat:

...motu proprio Summorum Pontificum dotycz±ce liturgii trydenckiej jest owocem głębokich refleksji naszego Papieża na temat misji Ko¶cioła. Nikt nam - obleczonym w ko¶cielne purpury i szkarłaty - nie dał prawa bycia nieposłusznymi oraz pozbawiania motu proprio znaczenia poprzez nasze własne drobne "przepisiki". Nawet, je¶li s± one dziełem konferencji episkopatów. Nawet biskupi nie maj± takiego prawa. Ko¶ciół ma być posłuszny temu, co mówi Ojciec ¶więty. Je¶li nie stosujemy się do tej zasady, pozwalamy szatanowi stać się jego narzędziami. Narzędziami diabła i nikogo innego. To prowadzi do rozłamu w Ko¶ciele i powstrzymuje jego misję. Nie wolno nam tracić i marnować czasu.

Zachęcamy do podjęcia wysiłku, aby poznać i pokochać tę liturgię "najpiękniejsz± po tej stronie Nieba", jak Mszę ¶więt± Wszechczasów nazwał o. Fryderyk Faber, słynny dziewiętnastowieczny konwertyta z protestantyzmu.