DWUNASTA NIEDZIELA PO ZESŁANIU DUCHA ŚWIĘTEGO.

Dwunasta niedziela powraca do jednego z głównych zagadnień etyki chrześcijańskiej: Nie litera, ale duch, bo litera zabija, a duch ożywia (Epistoła). Św. Paweł omawia to zagadnienie w stosunku do etyki Starego Testamentu. Duch prawa Mojżeszowego był duchem miłości niedoskonałej, która pożądała dóbr doczesnych, podporządkowując je jednak Bogu. Głównym jego niebezpieczeństwem było skostnienie w literze prawa, a przez to oziębłość i zanik miłości Boga. Chrystus w Ewangelii w jednej z piękniejszych przypowieści o Samarytaninie tłumaczy nam, w czym objawia się wyższość etyki Nowego Testamentu. Prawdziwa miłość chrześcijańska to ta, która płynie z Ducha Świętego, która otwiera oczy na potrzeby ludzkie i umie odkryć bliźniego w człowieku leżącym przy drodze.
Znany jest komentarz św. Augustyna do słów Chrystusa: «Jeżeli Bóg mówi: ze wszystkiego serca, ze wszystkiej duszy, ze wszystkiej myśli, to nie zostawił już żadnej części naszej istoty, która mogłaby pozostać bezczynną i w czym innym znajdować swą radość. Owszem, cokolwiek wydaje nam się godnym miłości, musi się skierować w tę stronę, dokąd płynie cały strumień miłości. Kiedy człowiek kocha siebie dla siebie, wówczas nie odnosi się do Boga, ale zasklepia się sam w sobie. Jeżeli zaś nie wolno ci miłować siebie dla siebie, lecz tylko ze względu na Tego, który jest ostatecznym celem wszelkiej miłości, to tak samo nie wolno miłować w ten sposób i żadnego innego człowieka.»
Introit składa się z wersetu, którym zaczynamy każdą horkę w brewiarzu. Ojcowie Kościoła zalecali tę modlitwę jako najlepszy akt strzelisty i najskuteczniejszą modlitwę w pokusach.
W ofertorium śpiewamy piękną modlitwę Mojżesza, ustawodawcy Starego Zakonu, o którym wspomina lekcja i Ewangelia. Pokomunia jest treściwym skrótem dogmatu o skutkach Eucharystii: Zjednoczenie z Chrystusem jest źródłem życia, odpuszczenia grzechów i łask do pracy.

Introit: Ps 69, 2-3	
Deus, in adiutorium meum intende : Domine, ad adiuvandum me festina : confundatur et revereantur inimici mei, qui quaerunt animam meam.
Avertantur retrorsum, et erubescant : qui cogitant mihi mala. Gloria Patri... Deus, in adiutorium...	Boże, ku wspomożeniu memu wejrzyj, Panie ku ratunkowi memu pospiesz. Niech się zawstydzą i pohańbieni będą, którzy godzą na życie moje.
Ps 69, 4 Niech uciekają ze wstydem, którzy mi życzą zguby. Chwała Ojcu...Boże, ku wspomożeniu...	
Kolekta	
Omnipotens et misericors Deus, de cuius munere venit, ut tibi a fidelibus tuis digne et laudabiliter serviatur : tribue, quesumus, nobis ; ut ad promissiones tuas sine offensione curramus. Per Dominum nostrum...	Wszechmocny, miłosierny Boże, Tobie wierni zawdzięczają, iż godnie i chwalebnie mogą Ci służyć, spraw więc, prosimy, byśmy bez przeszkody dążyli do obietnic Twoich. Przez Pana naszego...	
Lekcja 2 Kor 3, 4-9	

Graduał Ps 33, 2-3	
Benedicam Dominum in omni tempore : semper laus eius in ore meo. In Domino laudabitur anima mea : audiant mansueti, et laetentur.	Wielbić będę Pana każdego czasu, chwała Jego zawsze na ustach moich. Panem się chlubi dusza moja, niech posłuchają strapieni, niech się rozweselą.	
Alleluja Ps 87, 2	
Domine Deus salutis meae, in die clamavi et nocte coram te. Alleluia.	Panie Boże, zbawienia mego, we dnie i w nocy wołam do Ciebie. Alleluja.	
Ewangelia Łk 10, 23-37	
Ofertorium Wj 32, 11.13.14	
Precatus est Moyses in conspectu Domini Dei sui, et dixit : Quaere, Domine, irasceris in populo tuo? Parce irae animae tuae : memento Abraham, Isaac, et Iacob, quibus iurasti dare terram fluentem lac et mel. Et placatus factus est Dominus de malignitate, quam dixit facere populo suo.	Prosił Mojżesz będąc przed obliczem Pana, Boga swego i mówił : czemu się gniewasz na lud swój, Panie? Ułagodź gniew ducha Twego. Wspomnij na Abrahama, Izaaka i Jakuba, którym obiecałeś dać ziemię mlekiem i miodem opływającą. I dał się ubłagać Pan, żeby nie zesłał kary, którą zagroził ludowi swemu.	
Sekreta	
Hostias, quaeasumus, Domine, propitius intende, quas sacris altaribus exhibemus : ut nobis indulgentiam largiendo, tuo nomini dent honorem. Per Dominum nostrum...	Wejrzyj miłościwie, Panie, na tę Hostię, którą zanosimy na święte ołtarze Twoje, aby udzielając nam przebaczenia przyniosła chwałę Imieniu Twojemu. Przez Pana naszego...	
Komunia Ps 103, 13.14-15	
De fructu operum tuorum, Domine, satiabitur terra : ut educas panem de terra, et vinum laetificet cor hominis : ut exhilaret faciem in oleo, et panis cor hominis confirmet.	Owocem dzieł Twoich, Panie, nasyca się ziemia i tak wyprowadzasz pokarm ze ziemi: wino, co serce człowieka rozwesela i oliwę, od której błyszczą jego lica oraz chleb, co człowieka siły pokrzepia.	
Po Komunii	
Vivificet nos, quaesumus, Domine, huius participatio sancta mysterii : et pariter nobis expiationem tribuat, et munimen. Per Dominum nostrum...	Udział nasz w tej świętej Tajemnicy, Panie, niechaj nas ożywi i niech nam udzieli zarówno przebaczenia i pomocy. Przez Pana naszego...	

Msza.net - Msza św. Wszechczasów w internecie