DZIEŃ ZADUSZNY.

Kościół święty, Matka nasza, bezpośrednio po dniu, którym święci triumf synów swoich będących już w niebie, stara się przyjść z pomocą potężnym swoim wsparciem i przyczyną u Pana i Oblubieńca swego tym duszom, które jeszcze się wypłacają w czyśćcu, aby i one do społeczeństwa mieszkańców Niebieskiej Ojczyzny jak najprędzej zostały przypuszczone. Dusze czyśćcowe, orzeka Sobór Trydencki, doznają pomocy przez modlitwy wiernych, szczególniej zaś przez ofiarę Mszy św. We Mszy św. kapłan ofiaruje uroczyście Bogu Krew samego Zbawiciela jako wykup za dusze. Sam Jezus pod postaciami chleba i wina, przypominającymi Ojcu Niebieskiemu Ofiarę na Kalwarii, prosi by Bóg Jego zasługi policzył duszom czyśćcowym.

Introit	
Requiem * aeternam dona eis Dómine : et lux perpetua luceat eis. — Ps.Te decet hymnus, Deus, in Sion, et tibi reddetur votum in Jerusalem : * exaudi oratiónem meam, ad te omnis caro veniet. Requiem aeternam.	Wieczny odpoczynek racz im dać Panie : a światłość wiekuista niechaj im świeci. Ps. 64, 2 i 3. Tobie przystoi pieśń, Boże, w Sionie i Tobie oddadzą ślub w Jeruzalem : wysłuchaj modlitwę moją, do Ciebie wszelkie ciało przyjdzie. Wieczne odpoczywanie...	
Kolekta	
Fidelium, Deus, omnium cónditor et  Redemptor : animabus famulórum, famularumque tuarum remissiónem cunctórum tribue peccatórum, ut indulgentiam, quam semper optaverunt, piis supplicatiónibus consequantur : Qui vivis.	Stwórco i Odkupicielu  wszystkich  wiernych, Boże, racz odpuścić wszystkie grzechy duszom zmarłych sług i służebnic Twoich, aby przez pobożne błagania i modły nasze dostąpiły przebaczenia, którego zawsze pragnęły. Który żyjesz i królujesz.	
Lekcja 1 Kor 15, 51-57	
Oto ogłaszam wam tajemnicę: nie wszyscy pomrzemy, lecz wszyscy będziemy odmienieni. W jednym momencie, w mgnieniu oka, na dźwięk ostatniej trąby - zabrzmi bowiem trąba - umarli powstaną nienaruszeni, a my będziemy odmienieni. Trzeba, ażeby to, co zniszczalne, przyodziało się w niezniszczalność, a to, co śmiertelne, przyodziało się w nieśmiertelność. A kiedy już to, co zniszczalne, przyodzieje się w niezniszczalność, a to, co śmiertelne, przyodzieje się w nieśmiertelność, wtedy sprawdzą się słowa, które zostały napisane: Zwycięstwo pochłonęło śmierć. Gdzież jest, o śmierci twoje zwycięstwo? Gdzież jest, o śmierci, twój oścień? Ościeniem zaś śmierci jest grzech, a siłą grzechu Prawo. Bogu niech będą dzięki za to, że dał nam odnieść zwycięstwo przez Pana naszego Jezusa Chrystusa.	
Graduał	
Requiem aeternam dona eis, Dómine; et lux perpetua luceat eis. f. In memória aeterna erit justus : ab auditióne mala non timebit.	Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci, f. Ps. iii. 7. W pamięci wiecznej będzie sprawiedliwy : nie będzie się bał posłuchu złego.	
Traktus	
Absolve, Dómine, animas ómnium fidelium defunctórum ab omni vinculo delictórum. f. Et gratia tua illis succurente, mereantur evadere judicium ultiónis. f. Et lucis aeternae beatitudinie perfrui.	Uwolnij, Panie, dusze wszystkich wiernych od wszelkich więzów grzechowych. f. Iżby z pomocą Twej łaski mogły uniknąć sądu zemsty. f. I cieszyć się światłem wiecznej szczęśliwości.	
Sekwencja. Thomas z Celano, franciszk. (1260)	
1. Dies irae, dies illa, Solvet saeclum in favilla: Teste David cum Sibylla.
2. Quantus tremor est futurus, Quando judex est venturus, Cuncta stricte discussurus!
3. Tuba mirum spargens sonum Per sepulcra regiónum, Coget omnes ante thronum.
4. Mors stupebit et natura, Cum resurget creatura, Judicanti responsura.
5. Liber scriptus proferetur, In quo totum continetur. Unde mundus judicetur.
6. Judex ergo cum sedebit, Quidquid latet apparebit: Nil inultum remanebit.
7. Quid sum miser tunc dicturus? Quem patronum rogaturus? Cum vix justus sit securus.
8. Rex tremendae majestatis, Qui salvandos salvas gratis, Salva me, fons pietatis.
9. Recordare Jesu pie, Quod sum causa tuae viae: Ne me perdas illa die.
10. Quaerens me, sedisti lassus : Redemisti crucem passus: Tantus labor non sit cassus.
11. Juste judex ultiónis, Donum fac remissiónis Ante diem ratiónis.
12. Ingemisco, tamquam reus: Culpa rubet vultus meus: Supplicanti parce, Deus.
13. Qui Mariam absolvisti, Et latrónem exaudisti, Mihi quoque spem dedisti.
14. Preces mese non sunt dignae: Sed tu bonus fac benigne, Ne perenni cremer igne.
15. Inter oves locum praesta, Et ab haedis me sequestra, Statuens in parte dextra.
16. Confutatis maledictis, Flammis acribus addictis: Vóca me cum benedictis.
17. Oro supplex et acclinis, Cor contritum quasi cinis: Gere curam mei finis.
18. Lacrimósa dies illa, Qua resurget ex favilla Judicandus homo reus.
19. Huic ergo parce Deus. Pie Jesu Dómine, dona ełs requiem. Amen.	1. Dzień to pomsty, z której chwilą świat pożary w popiół spylą. : świadkiem Dawid ze Sybilą.
2. Jakże wielki strach nastanie, gdy Pan przyjdzie niespodzianie sądzić wszystkie serc otchłanie.
3. Trąba, dziwnym grzmiąca tonem nad zapadłych grobów łonem, stawi wszystkich wraz przed tronem.
4. Śmierć z naturą przejmą dziwy, gdy proch z grobów wstanie żywy, na Sędziego głos straszliwy.
5. Rejestr będzie przedłożony, gdzie spisano bez osłony, z czego ma być świat sądzony.
6. Gdy więc Sędzia na tron siędzie, co się kryło, jawnem będzie : pomsty piorun dotrze wszędzie.
7. Cóż nieszczęsny w onczas zrobię? Gdzie obrońcę znajdę sobie, gdy i święty drży w tej dobie?
8. Królu gromów, co od winy darmo zbawiasz wierne syny, zbaw mnie, zdroju łask jedyny!
9. Pomnij na to, Jezu drogi, żeś wszedł dla mnie w ziemskie progi : nie gub mnie w on dzień, tak srogi!
10. Mnieś to szukał, zmęczon w drodze, przez Krzyż zbawił, cierpiąc srodze : takich prac niech plon znachodzę!
11. Słusznej pomsty Sędzio prawy, odpuść grzech przez dar łaskawy, przed ostatniej dniem rozprawy!
12. Jęczę, grzechów widząc morze, winy wstydem twarz ma gorze : żebrzącemu przebacz Boże!
13. Ty, co Marii grzech zmazałeś, łotra modłów wysłuchałeś, i mnie też nadzieję dałeś.
14. Prośby me nie zgładzą kary : lecz Tyś dobry jest bez miary, spraw, bym nie wpadł w wieczne żary!
15. Miejsce daj w Twych owiec gronie, niech od kozłów się obronię, postaw mnie po prawej stronie.
16. Gdy odtrącisz potępionych w żar płomieni niezgłębionych, wezwij mnie do Twych zbawionych!
17. Z jękiem żebrzę przed Twym tronem ; sercem z bólu w proch skruszonem : pieczę miej nad moim zgonem .
18. O dniu płaczu, kiedy z gliny, na sąd ścisły za swe czyny, wstanie człowiek, pełen winy!
19. Więc mu okaż zmiłowanie : dobry Jezu, a nasz Panie, daj im wieczne spoczywanie!	
Ewangelia J 5, 25-29	
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, że nadchodzi godzina, nawet już jest, kiedy to umarli usłyszą głos Syna Bożego, i ci, którzy usłyszą, żyć będą. Podobnie jak Ojciec ma życie w sobie, tak również dał Synowi: mieć życie w sobie samym. Przekazał Mu władzę wykonywania sądu, ponieważ jest Synem Człowieczym. Nie dziwcie się temu! Nadchodzi bowiem godzina, w której wszyscy, którzy spoczywają w grobach, usłyszą głos Jego: a ci, którzy pełnili dobre czyny, pójdą na zmartwychwstanie życia; ci, którzy pełnili złe czyny - na zmartwychwstanie potępienia.	
Ofertorium	
Dómine Jesu Christe, Rex glóriae, libera animas ómnium fidelium defunctórum de poenis inferni, et de profundo lacu : libera eas de ore leónis, ne absórbeat eas tartarus, ne cadant in obscurum : sed signifer sanctus Michael, repraesentet eas in lucem sanctam: * Quam olim Abrahae promisisti, et semini ejus. f Hóstias et preces tibi, Dómine, laudis offerimus : tu suscipe pro animabus illis, quarum hódie memóriam facimus: fac eas, Dómine, de morte transire ad vitam. * Quam olim Abrahae promisisti et semini ejus.	Panie Jezu Chryste, Królu chwały, wybaw dusze wszystkich wiernych zmarłych od mąk piekielnych i z głębokości otchłani, wybaw je z paszczęki lwa, niech nie pochłonie ich piekło, niech nie wpadną w ciemność : lecz niechaj Krzyża Twego chorąży, święty Michał, stawi je przed Tobą w wiecznej światłości, * którąś niegdyś obiecał Abrahamowi i potomstwu jego. f. Ofiary i modły, uwielbienia przynosimy Ci, Panie : Ty racz je przyjąć za dusze, których dziś pamięć obchodzimy ; spraw, Panie, niech przejdą ze śmierci do żywota, * który niegdyś dać obiecałeś Abrahamowi i potomstwu jego.	
Sekreta	
Hostias, quaesumus, Dómine, quas tibi pro animabus famulórum famularumque tuarum offerimus, propitiatus intende: ut, quibus fidei christians meritum contulisti, dones et praemium. Per Dóminum.	Wejrzyj łaskawie, błagamy Cię, Panie, na ofiary, które za dusze sług i służebnic Twoich Ci składamy, abyś, udarowawszy ich zasługą wiary chrześcijańskiej, nagrodę przyobiecaną dać im też raczył. Przez Pana.	
Baranku Boży	
Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, dona eis requiem. 
Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, dona eis requiem.
Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, dona eis requiem sempiternam.	Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, daj im spoczynek. 
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, daj im spoczynek. 
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, daj im spoczynek wieczny.	
Komunia	
Lux aeterna luceat eis, Dómine, cum Sanctis tuis in aeternum, quia pius es. f. Requiem aeternam dona eis, Dómine ; et lux perpetua luceat eis Cum Sanctis	Wieczna światłość niechaj im świeci, Panie z Świętymi Twoimi na wieki, gdyż litościwy jesteś. f. Wieczne odpocznienie racz im dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci. Z Świętymi Twoimi na wieki, gdyż litościwy jesteś.	
Po Komunii	
Animabus, quaesumus, Dómine, famulórum, famularumque tuarum oratio proficiat supplicantium : ut eas et a peccatis omnibus exuas et tuae redemptiónis facias esse participes : Qui vivis.	Prosimy Cię, Panie, niech modlitwa żebrzących miłosierdzia Twego pomocną będzie duszom zmarłych sług i służebnic Twoich, których racz z grzechów oczyścić i uczestnikami Twego odkupienia uczynić. Który żyjesz...	

Msza.net - Msza św. Wszechczasów w internecie